Skip to content

Chirurgiczna rekonstrukcja komorowa

2 miesiące ago

991 words

Jones i in. (Wydanie 23 kwietnia) zdyskredytować możliwość, że wybór pacjentów był czynnikiem negatywnym wyniku badania Surgical Treatment for Ischemic Heart Failure (STICH) (ClinicalTrials.gov number, NCT00023595). Ich argumenty zostaną jednak znacznie wzmocnione poprzez dostarczenie informacji na temat profilu klinicznego i liczby pacjentów, którzy kwalifikują się do udziału w badaniu, ale nie zostali do niego włączeni. Taka informacja jest bardzo potrzebna, aby określić ogólność wyników badania, w którym roczna rekrutacja wynosiła średnio tylko trzech pacjentów na stanowisko.
Jalal K. Ghali, MD
Detroit Medical Center, Detroit, MI 48201
org
Odniesienie1. Jones RH, Velazquez EJ, Michler RE i in. Chirurgia pomostowania wieńcowego z rekonstrukcją komorową lub bez niej. N Engl J Med 2009; 360: 1705-1717
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Jones i in. raport, że dodanie chirurgicznej rekonstrukcji komorowej do pomostowania tętnic wieńcowych (CABG) nie poprawiło przeżycia. Pacjenci, którzy zostali włączeni do tego badania, mieli dominującą dysfunkcję lewej komory przedniej. Jednak nie podano informacji na temat odsetka pacjentów z dużymi, dyskinetycznymi tętniakami lewej komory, a nie przeprowadzono żadnej analizy podgrup. Pacjenci z takimi tętniakami mają słabą hemodynamikę wewnątrzkomorową ze zwiększonym obciążeniem wstępnym i naprężeniem ścian, co skutkuje zupełnie inną historią naturalną. Ostatnie badania donoszą, że 5-letnie przeżycie wynosi tylko 47 do 70% u chorych z leczonym medycznie tętniakiem dyskinetycznym lewej komory.1 Dlatego też wnioski z tego badania mogą nie być zgodne u pacjentów z akinezją w porównaniu z dyskinezą.
Pacjenci z dużymi tętniakami są rzadkością w krajach rozwiniętych, głównie z powodu zastosowania zaawansowanych technik rewaskularyzacji. Jednak w krajach rozwijających się wielu pacjentów nadal cierpi na tę chorobę. W naszym ośrodku 7% pacjentów poddanych CABG miało tętniaki dyskinetyczne, a jedna piąta tętniaków była duża. Czynna częstość zgonów u pacjentów z dużymi tętniakami wynosiła 4,1%; Odsetek przeżyć rocznych i pięcioletnich wynosił odpowiednio 95% i 91%.
Shengshou Hu, MD
Zhe Zheng, MD
Fan Hongguang, MD
Szpital Fuwai, Pekin 100037, Chiny
com
Odniesienie1. Antunes MJ, Antunes PE. Tętniaki lewej komory: od choroby do naprawy. Expert Rev Cardiovasc Ther 2005; 3: 285-294
Crossref Medline
Raport z badania STICH nie definiuje roli chirurgicznej rekonstrukcji komorowej w leczeniu niewydolności serca z powodu złego zaprojektowania i wykonania badania. Wyniki pacjentów poddanych chirurgicznej rekonstrukcji komorowej w tym badaniu nie mogą być porównywane z tymi u ponad 5000 pacjentów w rejestrach, którzy mieli regionalną martwicę 35% lub więcej od poprzedniego zawału, końcowy wskaźnik objętości skurczowej lewej komory wynoszący co najmniej 60 ml na metr kwadratowy powierzchni ciała i frakcja wyrzutowa 35% lub mniej.1-3 W badaniu STICH pacjenci zostali losowo przydzieleni do rekonstrukcji chirurgicznej komory tylko wtedy, gdy mieli dominującą dysfunkcję przedniej lewej komory i wyrzut frakcja o wartości 35% lub niższej, bez danych dotyczących żywotności potwierdzającej martwicę lewej komory lub stopień uszkodzenia (13% pacjentów nie miało historii zawału) Tylko 50% miało akinezję lub dyskinezę.
Pierwotne badanie dotyczyło pomiaru objętości skurczowej lewej komory u wszystkich pacjentów z zastosowaniem obrazowania metodą rezonansu magnetycznego serca.4 Jednak pomiar ten przeprowadzono przy użyciu echokardiografii i tylko u 38% pacjentów.5 Jones et al. donoszą, że pacjenci, którzy zostali poddani CABG z chirurgiczną rekonstrukcją komorową, mieli 19% zmniejszenie końcowego wskaźnika objętości skurczowej, w porównaniu z redukcją co najmniej 40%, jak doniesiono w wielu próbach chirurgicznej rekonstrukcji komorowej. W związku z tym takie procedury nie zostały wykonane zgodnie z przyjętymi w udzielaniu dotacji wytycznymi i zostały przeprowadzone na nieprawidłowo wybranych pacjentach.
Ważna próba chirurgicznej rekonstrukcji komorowej wymaga wyboru pacjentów z co najmniej 35% martwicą przodostopia na tomografii komputerowej z emisją pojedynczego fotonu, końcowym wskaźnikiem objętości skurczowej wynoszącym co najmniej 60 ml na metr kwadratowy i pooperacyjnej redukcji w końcu -skomolowy wskaźnik objętości co najmniej 30%. Pacjenci z niewystarczającą redukcją objętości muszą zostać wykluczeni z analizy z powodu niewystarczającej procedury.
Constantine L. Athanasuleas, MD
University of Alabama, Birmingham, AL 35234
Gerald D. Buckberg, MD
Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, Los Angeles, CA 90095
ucla.edu
John V. Conte, MD
Johns Hopkins University, Baltimore, MD 21287
Andrew S. Wechsler, MD
Uniwersytet Drexel, Filadelfia, PA 19102
John E. Strobeck, MD, Ph.D.
Valley Hospital, Ridgewood, NJ 07506
Friedhelm Beyersdorf, MD
Albert-Ludwigs-Universität Freiburg, D79106 Freiburg, Niemcy
Drs. Athanasuleas i Buckberg podają do wiadomości patent na produkt do rekonstrukcji komorowej i otrzymywania tantiem oraz utrzymywania opcji na akcje w Somanetics. Dr Wechsler zgłasza otrzymywanie opłat za konsultacje i przechowywanie opcji na akcje w Bioventrix.
Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
5 Referencje1. Athanasuleas CL, Buckberg GD, Stanley AW, i in. Chirurgiczne uzupełnienie komorowe w leczeniu zastoinowej niewydolności serca z powodu poszerzenia komorowego po zawale. J Am Coll Cardiol 2004; 44: 1439-1445
Crossref Web of Science Medline
2. Dor V, Sabatier M, Montiglio F, Civaia F, DiDonato M. Rekonstrukcja łatki endoventricular komora niedokrwienna: jedno centrum z 20-letnim doświadczeniem: zalety oceny rezonansu magnetycznego. Heart Fail Rev 2004, 9: 269-286
Crossref Web of Science Medline
3. Conte JV. Chirurgiczne uzupełnienie komorowe: technika i wyniki. Congest Heart Fail 2004; 10: 248-251
Crossref Medline
4. Bellenger NG, Burgess MI, Ray SG, i in. Porównanie frakcji wyrzutowej lewej komory i objętości w niewydolności serca przez echokardiografię, wentrykulografię radionuklidów i rezonans magnetyczny układu sercowo-naczyniowego: czy są wymienne. Eur Heart J 2000; 21: 1387-1396
Crossref Web of Science Medline
5. Biała HD, Norris RM, Brown MA, Brandt PW, Whitlock RM, Wild CJ. Końcowa skurczowa objętość lewej komory jest głównym wyznacznikiem przeżycia po wyzdrowieniu z zawału mięśnia sercowego Circulation 1987; 76: 44-51
Crossref Web of Science Medline
Rysunek 1. Rysunek 1. Związek pomiędzy frakcją wyrzutową, objętością końcoworozkurczową i objętością udaru. W panelu A frakcja wyrzutowa jest obliczana jako objętość wyrzutowa (jako stała) podzielona przez objętość końcowo-rozkurczową. W panelu B
[patrz też: karta dawcy szpiku, oligobiopsja, sanmed ]

Powiązane tematy z artykułem: karta dawcy szpiku oligobiopsja sanmed