Skip to content

Telaprewir do przewlekłego zakażenia HCV

1 miesiąc ago

94 words

McHutchison i in. i Hézode i in. (Problem z 30 kwietnia) stwierdził istotny efekt dodania telaprewiru do aktualnej terapii antywirusowej.1,2 Niemniej wyniki badań Protease Inhibition for Viral Evaluation (PROVE) (ClinicalTrials.gov, NCT00336479 i NCT00372385) są rozczarowujące, ponieważ wykazują ryzyko poważnych skutków ubocznych wynikających z wysokiego dawkowania nowej cząsteczki, co ma poważne konsekwencje dla skuteczności. Połączone dane ze wszystkich schematów telaprewiru w obu badaniach wskazują na znaczącą różnicę w utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej pomiędzy pacjentami kończącymi leczenie a tymi, którzy przerwali leczenie (odpowiednio 78% i 25%, P <0,001). Chociaż telaprewir miał dopuszczalny początkowy profil działań niepożądanych, przedłużonemu stosowaniu dużych dawek telaprewiru towarzyszyło wysokie tempo odstawienia leczenia, głównie z powodu nieoczekiwanej wysypki i cięższej niedokrwistości.
Pierwsze badania telaprewiru wykazały podobne początkowe spadki wirusów przy różnych dawkach; Przełom wirusowy występował w schemacie niższych dawek3. Obawa przed wyborem wariantów opornych na telaprevir może zostać zanegowana, ponieważ zmutowane wirusy są wrażliwe na peginterferon.4
Obawiamy się, że główne decyzje dotyczące opracowania nowych leków przeciwwirusowych opierają się głównie na obniżeniu poziomu RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV) i na najwyższych tolerowanych dawkach w krótkich badaniach fazy 1. Kolejne badania powinny obejmować niższe, aczkolwiek skuteczne, dawki w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych i zwiększenia przestrzegania zaleceń terapeutycznych, co może dodatkowo zwiększyć skuteczność.
Adriaan JP van der Meer, MD
Robert J. de Knegt, MD
Erasmus Medical Center, 3015 CE Rotterdam, Holandia
za. nl
Dr de Knegt informuje o służbie w radzie doradczej dla Schering-Plough i otrzymaniu finansowania badań od Schering-Plough, Roche i Vertex.
Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
4 Referencje1. McHutchison JG, Everson GT, Gordon SC, i in. Telaprewir z peginterferonem i rybawiryną do przewlekłego zakażenia HCV genotypem 1. N Engl J Med 2009; 360: 1827-1838
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Hezode C, Forestier N, Dusheiko G, i in. Telaprewir i peginterferon z lub bez rybawiryny w przewlekłym zakażeniu HCV. N Engl J Med 2009; 360: 1839-1850
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
3. Reesink HW, Zeuzem S, Weegink CJ, i in. Szybki spadek wirusowego RNA u pacjentów z zapaleniem wątroby typu C leczonych VX-950: badanie z randomizacją, kontrolowane placebo, z kontrolą fazy. Gastroenterology 2006; 131: 997-1002
Crossref Web of Science Medline
4. Kieffer TL, Sarrazin C, Miller JS, i in. Telaprewir i pegylowany interferon alfa-2a hamują replikację wirusa zapalenia wątroby typu C typu dzikiego i opornego na genotyp u pacjentów. Hepatology 2007; 46: 631-639
Crossref Web of Science Medline
Badania dwóch faz 2 wykazały, że u pacjentów zakażonych przewlekłym HCV o genotypie 1, utrzymujący się wskaźnik odpowiedzi wirusologicznej z zastosowaniem peginterferonu i rybawiryny przez 48 tygodni wynosił 41 do 46%, podczas gdy wskaźnik odpowiedzi po dodaniu 12 tygodni telaprewiru do terapii skojarzonej dla 24 tygodnie to 61 do 69% Towarzyszący artykuł redakcyjny Hoofnagle1 zasugerował, że dzięki tej promocji przyszłe leczenie będzie ograniczone do 24 tygodni. Niemniej jednak taka sugestia może nie być możliwa do ekstrapolacji na azjatyckich pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1. Po pierwsze, populacja azjatycka była niedostatecznie reprezentowana (<5%) w obu badaniach. Po drugie, u pacjentów z zakażeniem genotypem 1, Azjaci, którzy otrzymali terapię skojarzoną przez 48 tygodni, mają znacznie szybsze i trwałe wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej niż białka (44 do 63% w porównaniu z 11 do 13% w przypadku szybkich dawek i 76 do 79% w porównaniu z białymi). 41 do 46% dla utrzymujących się częstości), 2,3, co można wyjaśnić kinetyką skutecznej wczesnej odpowiedzi wirusologicznej.4 Ponadto 24-tygodniowa terapia skojarzona powoduje również utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną na poziomie 56 do 59% u Azjatów . Oczekuje się dalszych badań w celu sprawdzenia, czy dodanie telaprewiru może ograniczyć terapię HCV do 12 tygodni u pacjentów w Azji, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia.
Jia-Horng Kao, MD, Ph.D.
National Taiwan University Hospital, Taipei 10002, Taiwan
edu.tw
4 Referencje1. Hoofnagle JH. Krok naprzód w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C. N Engl J Med 2009; 360: 1899-1901
Full Text Web of Science Medline
2. Yu ML, Dai CY, Huang JF, i in. Szybka odpowiedź wirusologiczna i czas trwania leczenia u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C u pacjentów z genotypem 1: randomizowane badanie. Hepatology 2008; 47: 1884-1893
Crossref Web of Science Medline
3. Liu CH, Liu CJ, Lin CL, i in. Pegylowany interferon-alfa-2a z rybawiryną dla nieleczonych wcześniej azjatyckich pacjentów z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C z genotypem 1: wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie. Clin Infect Dis 2008; 47: 1260-1269
Crossref Web of Science Medline
4. Hsu CS, Liu CJ, Lai MY, Chen PJ, Kao JH, Chen DS. Wczesna kinetyka wirusowa podczas leczenia przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C z pegylowanym interferonem alfa i rybawiryną na Tajwanie. Intervirology 2007; 50: 310-315
Crossref Web of Science Medline
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają: Van der Meer i de Knegt słusznie zauważyli, że dodanie nowego środka do istniejącego schematu leczenia może spowodować dodatkowe skutki uboczne, które byłyby ceną za potencjalną poprawę skuteczności i skrócenie czasu trwania leczenia . Grupy telaprewiru w badaniach PROVE1 i PROVE2 miały wyższy wskaźnik przerwania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych niż grupy kontrolne. Wysypka była głównym powodem dodatkowych przerw w leczeniu; 7% pacjentów miało wysypki, które uznano za ciężkie. Wysypki spowodowały hospitalizację 9 z 338 pacjentów narażonych na telaprewir; 2 pacjentów otrzymało również jedną lub dwie dawki dożylnych kortykosteroidów. Były to pierwsze badania, w których wystąpiła ciężka wysypka, a plan leczenia włączono do dalszych badań.
Sugerowanie stosowania niższych dawek telaprewiru nie jest poparte danymi naukowymi. Wybór dawki nie opierał się na najwyższych tolerowanych dawkach, lecz na dawce, która najlepiej zapobiegła pojawieniu się wariantów opornych na telaprevir. Chociaż warianty oporne na telaprewir pozostają wrażliwe na przeciwwirusowe działanie interferonu in vitro, ważnym czynnikiem in vivo jest zakres i czas reakcji pacjenta na interferon. W cytowanym badaniu fazy wybór wariantów opornych na telaprewir był skorelowany z niższymi
[przypisy: hologramy els, nutraceutyki, Azeloglicyna ]

Powiązane tematy z artykułem: Azeloglicyna hologramy els nutraceutyki